Koty kartuskie

Współczesne koty kartuskie różnią się od brytyjskich i europejskich krótkowłosych. Charakteryzują się masywniejszą budową, głową o wypełnionych policzkach, co jest bardziej zauważalne u kocurów niżu kotek. Koty kartuskie występują tylko w umaszczeniu niebieskim. Współczesne koty kartuskie różnią się od brytyjskich i europejskich krótkowłosych. Charakteryzują się masywniejszą budową, głową o wypełnionych policzkach, co jest bardziej zauważalne u kocurów niżu kotek. Koty kartuskie występują tylko w umaszczeniu niebieskim. Gęste, przyjemne w dotyku futerko wymaga regularnego czesania, aby utrzymać je w idealnym stanie. 

Historia

Istnieje wiele hipotez na temat pochodzenia tych kotów, ale żadna z nich nie jest ostatecznie udowodniona. Dostały się prawdopodobnie do Francji podczas krucjat lub wypraw handlowych. Struktura ich futra wskazuje na trudne warunki atmosferyczne w jakich pierwotnie żyły. Była to prawdopodobnie Syria lub górzyste pasma między Turcją a Iranem.Były hodowane od XVI wieku przez francuskich zakonników. Przyrodnik George Louis Buffon w swojej „Historii naturalnej” opublikowanej w 1756 r. szczegółowo opisuje niebieskie koty. W latach 30-tych XX wieku francuscy lekarze weterynarii zaproponowali nadanie nazwy tym kotom – Felis catus cartusianorum.

Kolor

Dopuszcza się szatę w każdym odcieniu koloru niebieskiego, przy czym najbardziej ceniony jest jasnoszaroniebieski. Kolor futerka powinien być jednolity i równomiernie rozłożony. Oczy muszą być pomarańczowe.

Budowa

Mocna, zwarta w sobie, o silnym umięśnieniu, głowa mocna i szeroka. Przypomina odwrócony trapez. Jest nieco dłuższa niż szeroka. Nos prosty, długi, szeroki. Uszy są wysoko osadzone na głowie, średnio długie, co nadaje kotu wyraz czujności. Oczy duże, nie powinny być zbyt okrągłe. Samce mają wydatną żuchwę.

Charakter

Sposób bycia tych kotów jest zasadniczo podobny do brytyjskich krótkowłosych. Są spokojne, zrównoważone, pogodne, przyjazne. Życzliwie odnoszą się do innych kotów i domowych pupili. Ciekawe świata, lubią badać nowe kąty i zakamarki. Buty, otwarte szafy, siatki z zakupami, pudełka – to wszystko staje się przedmiotem dokładnych analiz. Nigdy jednak nie niszczą tego co wzbudzi ich zaciekawienie, obwąchują jedynie i obchodzą przedmiot dookoła. Potrafią być doskonałymi towarzyszami zabaw dla dzieci, bardzo rzadko pokazują pazury, a jeśli się zdenerwują, oddalają się z godnością. Nie są jednak obrażalskie, zazwyczaj już po chwili znów mają ochotę na zabawy. Są towarzyskie, nie przepadają za długimi okresami samotności. Dlatego, jeśli często i długo nie ma nas w domu – warto pomyśleć nad zakupem drugiego kota dla towarzystwa. Rzadko miauczą, nie są zarozumiałe i nie stroją foch. Uwielbiają kiedy się do nich mówi, zauważalnie reagują na ton i barwę głosu. Są uczuciowe i sentymentalne, przywiązują się do opiekuna i miejsca w którym żyją. Chcą być dostrzegane, brane na kolana, głaskane i drapane. Swoje zadowolenie wyrażają wtedy głośnym mruczeniem i zmrużeniem oczu. Mimo to nie narzucają się ze swoim towarzystwem. Zazwyczaj nie boją się obcych osób i nie odczuwają tremy wobec odwiedzających nas gości. Kiedy poczują się docenione potrafią się popisywać i rozbawiać towarzystwo za pomocą sympatycznych figli. Wiedzą jednak co to umiar i na pewno nie będą zaczepiać osoby, która sobie tego nie życzy. Doskonale wyczuwają nastrój człowieka i odczytują sygnały przez niego wysyłane.